Kościół pw. Świętego Piotra Apostoła

Kościół pw. Świętego Piotra Apostoła to jedno z tych miejsc w Lublinie, które łączy w sobie historię, sztukę i lokalny klimat. Pierwotnie znany jako kościół Bernardynek, powstawał w latach 1636–1658 i przez prawie sto lat zachwycał cechami renesansu lubelskiego, aż do pożaru w 1768 roku. Odbudowa zakończona w 1780 roku nadała mu dziś dostrzegalny barokowy charakter, a wnętrze wzbogacono w 1899 roku neobarokową polichromią autorstwa Władysława Barwickiego. To miejsce ma też ciekawą współczesną kartę: od 1920 roku kościół należał do Jezuitów, którzy opiekowali się nim przez niemal sto lat, aż do listopada 2015 roku, gdy przekazali go Archidiecezji Lubelskiej. Dzięki temu historia budowli jest nie tylko opowieścią o stylach architektonicznych, lecz także o ludziach, którzy przez wieki tworzyli jego duchowy i kulturalny klimat. Warto zatrzymać się tu podczas spaceru po starej części Lublina — budowla przyciąga wzrok ciepłą barokową formą i bogatą polichromią we wnętrzu. To świetne miejsce, by poczuć lokalną atmosferę, podziwiać detale architektoniczne i przypomnieć sobie ważne daty z historii miasta: lata budowy 1636–1658, pożar z 1768 roku, odbudowę w 1780 roku oraz polichromię z 1899 roku. Kościół pw. Świętego Piotra Apostoła to obowiązkowy przystanek dla miłośników historii i pięknej sakralnej sztuki w Lublinie.